Bugün Allah için ne yaptın başlıklı yazıma yorum yapan Hüseyin bey. Allah’ın bizden asıl istediğinin “SEVMEK VE ONUN SEVMEDİGİ ŞEYLERE BUGUZ ETMEK” olduğunu yorumunda belirtmişti. Dedikleri doğrudur katkısından dolayı teşekkür ederiz.

Allah ‘ın bize sevgiyi şart koşması , kendisinin sevmediği şeylere buğzetmemizi istemesi sanırım tamamiyle kendisini keşf etmemiz içindir. ” Ben gizli bir hazine idim , keşfedilmek istedim . ” kutsi hadisinde tanrımız asıl muradının keşfedilmek olduğunu beyan eder Güzel Muhammed aracılığıyla. Yine aynı Güzellik ile beyan ettiği bir gerçek te “  Eğer kim nefsini bilirse , rabbini bilir ” hadisinde belirtilen ” nefis yolu ” dur. Hiç kuşkusuz bu hadisler birleştirildiğinde ” gizli hazine ” ye ancak ” nefsi tanıma ” yolundan gidebileceğimiz anlaşılmaktadır.

Nefis Terbiyesinin esasları kitap okuma ile içselleştirilemese de , Allah ‘ a duyacağımız büyük sevgi ile yola başlamamız gerektiği açıktır.

Xdem

Aşağıdaki yazılarıma bakarsanız “Dİyanet İşleri”nin mealinden alıntı yaptığım 24 tane kur’an ayet meali görürsünüz… Daha nicesi var. Ancak vereceğim mesaj için bu kadarı yeterli…

Allah günahımı affetmez belki.Ancak tasavvuf yolunda giden birisi için ne gerçekten cennet denen bir mekan vardır ne de cehennem. Bu nedenle takvasının temelinde Allah korkusu olmaz sufinin. Sufinin yüreğinde belli bir zamana kadar sadece Allah Sevgisi vardır. Bu sevgidir taşıtının yakıtı… Ancak belli bir yerden sonra yol biter..

Yol’un bittiği yere gelmek…

Yolun bittiği yere geldiğinde sufi taşıtı bırakır yolun sonunda artık onda Allah sevgisine yer yoktur. Onun Bu sevgiyi koyduğu kab’ın kırılma zamanı gelmiştir.Artık birikenleri “heba” etme zamanıdır. Yunus’un Ballar Balını bulunca Kovanını yağma ettiği yerdir orası. İşte o noktada “ete kemiğe büründüğünü ve “yunus” olarak “görüldüğünü” farkeder. Bu sufinin sondan bir önceki farkedişidir. Bu noktadan sonra Sufi marifet halinden hakikat şaşkınlığında E’NEL HAK ! der sefa ve cefa içinde. Sefayı da veren cefayı da veren tüm sıfatlardan ari olduğundan arındırır sufiyi … Vakti geldiğinde Nebisinin kalbini yıkadığı gibi…

“İkra” senin olsun dostum ben “kün” deyim! 

Yedi gün geriye geldim.

Aşağıların aşağısından yukarıya “indim” .

 Özüm balçıkta iken… “Onu şekillendirip içine ruhumdan üflediğim zaman onun için saygı ile eğilin.” dediğinden az önce “O” idik.

Haberin olsun.

Rahat olmak istersen

Bulutlar gibi

Bırak salıver kendini

unut gitsin

Yok sen diye biri

Bir damla düşsün üstüne

O boş gezen bulutlardan

Damlada okyanusu bul

O kayıp adalardan

Geçerken nerdeyim de deme

Bu ses nerden geliyor diye de sorma

Bu yazıyı kim yazmış hiç merak etme

Bırak kendini

unut

    Yılmış bir yaşamdan medet umup kendini arayan…

Ben değil miyim?

Habire ben diyerek kendime küfreden …

Ben değilmiyim?

Kendimi sen’inle karıştırarak kendinden geçen…

Işık değilken ışık saçan…

Gah gelen Gah kaçan…

Bir adım ileri bir adım geri,

Kimi zaman yerli yerinde,

kıpırdamadan

Küfürler saçan

yeşilken kırmızıya çalan ,

Ben’im ben her seferinde kendime küfredercesine “ben” diyen…

Ben’im

İçerenler içinde sayma

Yeni geldi

Yerleşemedi

90 – BELED SÛRESİ
Mekke döneminde inmiştir. 20 âyettir. Sûre, adını ilk âyetteki “el-Beled” kelimesinden almıştır. Beled, şehir, belde demektir

Bismillahirrahmânirrahîm

1,2,3,4. Sen bu beldedeyken bu beldeye , babaya ve ondan meydana gelen çocuğa yemin ederim ki biz insanı bir sıkıntı ve zorluk içinde yarattık.
5.İnsanoğlu, kendisine kimsenin güç yetiremeyeceğini mi sanıyor?
6.“Yığınla mal harcadım” diyor.
7.Kendisini kimsenin görmediğini mi sanıyor?
8,9,10. Biz ona iki göz, bir dil, iki dudak vermedik mi; iki apaçık yolu göstermedik mi?
11.Fakat o, sarp yokuşa atılmadı.
12.Sarp yokuşun ne olduğunu sen ne bileceksin?
13.O tutsak bir boynu çözmektir.
14,15,16.Yahut şiddetli bir açlık gününde kendisiyle yakınlığı olan bir yetimi, yahut yerde sürünen bir yoksulu doyurmaktır.
17,18.Sonra da iman edenlerden olup birbirine sabrı tavsiye edenlerden, birbirine merhameti tavsiye edenlerden olanlar var ya, işte onlar Ahiret mutluluğuna erenlerdir.
19.Âyetlerimizi inkar edenler ise; kötülüğe batmış kimselerdir.
20.Üzerlerinde etrafı sımsıkı kapatılmış bir ateş vardır.

95 – TÎN SÛRESİ
Tîn, incir demektir

Bismillahirrahmânirrahîm

1.Tîn’e ve zeytûn’a andolsun.
2.Sinâ Dağına andolsun,
3.Bu güvenli şehre andolsun ki,
4.Biz, gerçekten insanı en güzel bir biçimde yarattık.
5.Sonra onu, aşağıların aşağısına indirdik.
6.Ancak, iman edip salih ameller işleyenler başka.Onlar için devamlı bir mükafat vardır.
7.Böyle iken, hangi şey sana hesap ve cezayı yalanlatıyor?
8.Allah,hükmedenlerin en iyi hükmedeni değil midir?

91 – ŞEMS SÛRESİ
Mekke döneminde inmiştir. 15 âyettir. Sûre, adını birinci âyetteki “eş-Şems” kelimesinden almıştır. Şems, güneş demektir

Bismillahirrahmânirrahîm
1.Güneşe ve onun aydınlığına andolsun,
2.Onu izlediğinde Ay’a andolsun,
3.Onu ortaya çıkardığında gündüze andolsun,
4.Onu bürüdüğünde geceye andolsun,
5.Göğe ve onu bina edene andolsun,
6.Yere ve onu yayıp döşeyene andolsun,
7,8,9.Nefse ve onu düzgün bir biçimde şekillendirip ona kötülük duygusunu ve takvasını ilham edene andolsun ki, nefsini arındıran kurtuluşa ermiştir.
10.Onu kötülüklere gömüp kirleten kimse de ziyana uğramıştır.
11.Semûd kavmi, azgınlığı sebebiyle yalanladı.
12.Hani onların en bedbaht olanı ileri atılmıştı.
13.Allah’ın Resülü de onlara şöyle demişti: “Allah’ın devesini ve onun su içme hakkını koruyun.”
14.Fakat onlar, onu yalanladılar ve deveyi boğazladılar. Bunun üzerine Rableri, suçlarından dolayı onları helak etti ve kendilerini yerle bir etti.
15.Allah, bunun sonucundan çekinmez de!

112 – İHLÂS SÛRESİ

Bismillahirrahmânirrahîm
1.De ki: “O, Allah’tır, bir tektir.”
2.“Allah Samed’dir.
3.Ondan çocuk olmamıştır.Kendisi de doğmamıştır.
4.“Hiçbir şey O’na denk ve benzer değildir.”

114 – NÂS SÛRESİ
Medine döneminde inmiştir. 6 âyettir. Nâs, insanlar demektir.
Bismillahirrahmânirrahîm

1,2,3,4,5,6.De ki: “Cinlerden ve insanlardan; insanların kalplerine vesvese veren sinsi vesvesecinin kötülüğünden, insanların Rabbine, insanların Melik’ine, insanların İlah’ına sığınırım.”

113 – FELÂK SÛRESİ
Medine döneminde inmiştir. 5 âyettir. Felak, sabah aydınlığı demektir
Bismillahirrahmânirrahîm

1,2,3,4,5.De ki: “Yarattığı şeylerin kötülüğünden, karanlığı çöktüğü zaman gecenin kötülüğünden, düğümlere üfleyenlerin kötülüğünden, haset ettiği zaman hasetçinin kötülüğünden, sabah aydınlığının Rabbine sığınırım.”