Sonsuz Çayırlar

Dün bir düş gördüm.

Renklerini hiç bir ressamın tutturamayacağı çiçekler vardı sonsuz çayırlarda.

Herkesin bir ağacı varmış tepelerde.

Yürürken ılık rüzgarda salınan yaprak gibi,kendimi ağacımın dibinde buldum.

Bir çok dalı kırılmıştı.

O mükemmel çayır-çiçek manzarasına uymayan bir ağaç.

Dallarının biri yere değiyordu.

Dalı kaldırmak istediğimde dalın çimenleri ve yeri avuçladığını gördüm.

Sordum ağacıma;

- Köklerinle toprağı kucaklaman yetmiyor mu?

-Neden böyle yapmışsın ?

Ağacım cevap verdi,sesi bir yaprak orkestrasının çaldığı senfoniyi çağrıştırıyordu.

-Köklerimin yaşadığını bilmiyordu dallarım onlara kök olmayı öğretiyorum.

-peki ya sen? dedi ağaç.Bedenine öğretebildin mi ruh olmayı.

-Ya da Ruhuna öğretebildin mi bedensiz olmayı.

-”Sanırım şuan o tecrübeyi yaşıyorum” dedim ağaca,

-Yani ruhum burada yanında seninle konuşuyor,

-bedenimse toprağı avuçlayan dalın gibi kök olmayı algılamaya çalışıyor.

İşte o an ağaç -”Uyan” dedi bana topraktaki dalını çekti tekrar göğe kaldırdı.

Topraktayken filizlenip gülle dönmüştü dalı,

ben arkamı döndüğümde bir bülbül konmuştu üzerine.

Kendince şu şarkıyı söylüyordu bülbül;

Git ey yar-i mukaddes 

Bitmeye sevdanın ateşi                                                                                                                                                 

Vahdet seni çağırıyor                                                                                                                                                     

Bil ki “Bir” hakkın her işi

                                                                                                   XDEM

Uykusuz Geceden

Uykusuz geceden kalan, izmaritle dolu bir küllük, kenarlarına belirsiz şekillerin çizildiği sayfalar,açık sayfalar arası dökülmüş saç telleri.Birazdan güneş doğacak.Aslında daha kırkbir dakika var.Dışarda bir kuş uykusunda düşüyor.Ya benim kaçıncı düşüşüm bu.Yüksek kulesinden denizfeneri edasıyla savaşı izleyen yaradandan bir şans daha mı isteyeceğim bir nefes daha…?Etrafımı güller sarmış,ağaçlar,sam yeli,gel-git..Hepsini birleştirsen çıkacak öylece bir hayy…kendi kendine… beni bekleyen bir durak hayat.Bense gün batımında arkamdan gelmek istemeyip,uzayıp duran bir gölge…

                                                                                                                           xdem