Bunca ayeti ne diye yazdık…

Aşağıdaki yazılarıma bakarsanız “Dİyanet İşleri”nin mealinden alıntı yaptığım 24 tane kur’an ayet meali görürsünüz… Daha nicesi var. Ancak vereceğim mesaj için bu kadarı yeterli…

Allah günahımı affetmez belki.Ancak tasavvuf yolunda giden birisi için ne gerçekten cennet denen bir mekan vardır ne de cehennem. Bu nedenle takvasının temelinde Allah korkusu olmaz sufinin. Sufinin yüreğinde belli bir zamana kadar sadece Allah Sevgisi vardır. Bu sevgidir taşıtının yakıtı… Ancak belli bir yerden sonra yol biter..

Yol’un bittiği yere gelmek…

Yolun bittiği yere geldiğinde sufi taşıtı bırakır yolun sonunda artık onda Allah sevgisine yer yoktur. Onun Bu sevgiyi koyduğu kab’ın kırılma zamanı gelmiştir.Artık birikenleri “heba” etme zamanıdır. Yunus’un Ballar Balını bulunca Kovanını yağma ettiği yerdir orası. İşte o noktada “ete kemiğe büründüğünü ve “yunus” olarak “görüldüğünü” farkeder. Bu sufinin sondan bir önceki farkedişidir. Bu noktadan sonra Sufi marifet halinden hakikat şaşkınlığında E’NEL HAK ! der sefa ve cefa içinde. Sefayı da veren cefayı da veren tüm sıfatlardan ari olduğundan arındırır sufiyi … Vakti geldiğinde Nebisinin kalbini yıkadığı gibi…

“İkra” senin olsun dostum ben “kün” deyim! 

Yedi gün geriye geldim.

Aşağıların aşağısından yukarıya “indim” .

 Özüm balçıkta iken… “Onu şekillendirip içine ruhumdan üflediğim zaman onun için saygı ile eğilin.” dediğinden az önce “O” idik.

Haberin olsun.